|
غلات
امروزه كودهاي ماكرو در زراعت غلات به طور مرتب مصرف مي شود ولي براي به دست
آوردن محصول با كيفيت مناسب بايد از كودهاي ميكرو هم استفاده نمود و اين مسأله
در مورد غلات به خاطر نقش تغذيه اي آن از اهميت فوق العاده اي برخوردار است .
تاثير عناصر مختلف بر غلات
و علائم کمبود آنها
ازت
(N)
: باعث افزايش پروتئين دانه ، بهبود كيفيت پخت ، افزايش راندمان آبياري شده
تعداد پنجه ها را زياد نموده و مقاومت گياه را نسبت به زنگ زرد گندم افزايش مي
دهد . در صورت كمبود اين عنصر ساقه كوتاه و نازك مي شود پنجه زني گياه كم شده ،
برگها سبز مايل به زرد گشته و خوشه ها كوچك مي شوند .
فسفر
(p)
: باعث تكامل دانه ، افزايش عمق نفوذ ريشه و سهولت جذب آب مي شود . اين عنصر
زمان بلوغ و رسيدن محصول را تسريع نموده و باعث مي شود گياه از خشكي كه عمدتا
با زمان تشكيل دانه همراه است آسيب نبيند . در صورت كمبود فسفر برگها و ساقه
سبز مايل به آبي شده و بعد از مدتي برنزه يم شود . برگهاي پير از نوك به طرف
پائين برگ شروع به خشك شدن نموده و خوشه ها كوتاه مي مانند .
پتاسيم
(k)
: مقدار پروتئين دانه و راندمان استفاده از كودهاي ازته را افزايش مي دهد .
ميزان سلولز زياد شده و در نتيجه ورس كاهش مي يابد . مقاومت نسبت به آفات و
بيماريها نيز افزايش مي يابد . اگر گياه دچار كمبود پتاسيم شود . ساقه ها كوتاه
و گياه لاغر مي شود . مقدار دانه كم شده و اندازه آنها كوچك مي ماند . برگها به
رنگ سبز مايل به خاكستري و يا كمي رنگ پريده مي شود و سوختگي لبه و نوك
برگ به وجود مي آيد .
 منگنز
(Mn)
: وزن هزار دانه را افزايش مي دهد . باعث غني شدن دانه گندم شده و عملكرد دانه
و كاه را افزايش مي دهد . در صورت كمبود ، رگه هاي زرد كم رنگ و نيز لكه هاي
قهوه اي پراكنده ، روي برگ ظاهر مي شود .
 مس
(Cu)
: عمدتا به عنوان كاتاليزور در واكنشهاي گياه شركت مي كند و در صورت كمبود
برگهاي جوان تر لوله اي شده ، نوك برگها چروك مي خورد و دانه ها لاغر و كوچك
بنظر مي رسد .
روي
(zn)
: در تشكيل هورمونهاي گياهي نقش عمده اي داشته و اگر گياه دچار كمبود اين عنصر
شود . نوارهاي موازي زرد رنگ در اطراف رگبرگ مياني مشاهده خواهد شد .
|
