|
|
شويد
شويد يك
گياه علفي يكساله است كه در تير و مرداد گل مي دهد. احتمالا اين گياه بومي
ايران و هندوستان مي باشد ولي مصر و قفقاز هم ذكر شده اند. اين گياه در تمام
نقاط دنيا كشت مي شود و بصورت وحشي در زمينهاي لم يزرع, كنارجاده ها, در مزارع
و زمينهاي آيش و در خاكهاي شني كناره رودخانه ها يافت مي شود. در منطقه
مديترانه شويد بعنوان يك گياه دارويي و چاشني تحريك كننده از زمانهاي بسيار
قديم شناخته شده است. اين گياه بوسيله مستعمره نشين هاي رومي به اروپاي مركزي
وارد شده است.اندامهايي كه خاصيت دارويي دارند و در صنايع غذايي استفاده مي
شوند شامل برگهاي تازه يا گلها مي باشد. شويد خشك بعنوان دارويي مصرف نمي شود.
عطر آن تا حدودي شبيه كراويه است, طعم تندي دارد و ابتدا نسبتا شيرين و سپس مزه
اي مانند ادويه جات پيدا مي كند. تا 5/1 درصد اسانسهاي فرار دربرگها و ساقه هاي
گلدار وجود دارد و تا 4 درصد ميوه و يا بذور يافت مي شود. روغن موجود در ميوه
عمدتا حاوي كارون, ليمونن و ديگر تركيبات مي باشد. اين اسانس هاي فرار خصوصيات
ضد عفوني كننده و ضدتشنجي دارند, بادشكن بوده و شيردهي را افزايش ميدهد.امروزه
از شيويد بندرت براي اهداف دارويي استفاده مي شود. استفاده اصلي آن بعنوان
چاشني درسس و سالاد و ترشيجات مي باشد. از بذر شويد براي ساخت كره علفي, سوپ و
ديگر غذاها استفاده مي شود. اسانسهاي فرار حاصل از ميوه ها و برگها موارد
استفاده مشابهي دارند. شويد خصوصاَ در ايالات ارگون و اوهايو براي استخراج
اسانسهاي فرار آن كشت مي شود.
|
