|
|
پياز
 پياز
يك گياه علفي دو ساله يا چند ساله است كه از خرداد تا مرداد گل مي دهد.
گونه اي است كه در ابتدا در آسياي مركزي تا جنوب غربي هند كشت مي شده است. در
شرق و در مديترانه اي پياز از زمانهاي بسيار دور كشت مي شده است. امروزه گونه
هاي متعددي از آن در بيشتر نقاط دنيا كشت مي شود. در شرق آسيا فقط در
Alliume
fistulosum L.
محل خود كشت مي شود. پياز از متداولترين سبزيجات و ادويه جات است كه خاصيت
دارويي هم دارد. بخش جمع آوري شده براي اهداف دارويي پياز گياه مي باشد. فقط
پيازهاي سالم و كاملا رسيده جمع آوري مي شوند و بعد از حذف برگها در كيسه گوني
يا روي تخته هاي چوبي در حرارت 3 تا 5 درجه سانتي گراد و در رطوبت نسبي 60 درصد
نگهداري مي شوند. از پياز خشك بندرت استفاده مي شود. پياز بوي تندي دارد و باعث
مي شود از چشم ها آب بيايد و مزه تند ولي كمي شيرين دارد. پياز حاوي تركيباتي
است كه از نظر شيميايي خيلي شبيه به سير است. تركيبات آن حاوي گليكوزيدهاي
فلاونوئيد, پكتين و گلوكوكينين ها مي باشد. اين تركيبات اثر ميكرب كشي دارند و
عمل هضم و ترشح زرداب را تحريك كرده و فشار خون را كاهش مي دهند.مصرف
داخلي آن به شكلهاي مختلف و همانند سير است. بعنوان هضم كننده عمل مي كند,
اشتها را تحريك مي كند, قند خون را كاهش مي دهد و همچنين خلط آور است. پياز
براي دفع بعضي از انگلهاي روده نيز استفاده مي شود. مصرف خارجي آن براي درمان
جوش صورت مي باشد.كشت وكار پياز احتمالا از ايتاليا وارد اروپاي مركزي شده است.
|
